Het blijft een raar woord, het woord stief. Jaren geleden dat mijn ouders gingen scheiden bestond het woord stief voor mij alleen maar in de sprookjes van Sneeuwwitje en Assepoester. Verder had ik er nog nooit van gehoord.

De eerste stiefvaders

Maar een paar jaar na de officiele scheiding van mijn ouders kreeg ik al de eerste stiefvaders over de vloer bij mijn moeder thuis. Gelukkig geen blijvende stiefvaders maar van die passanten die of goed konden koken of goed konden dansen, want daar hield mijn moeder vooral van.

Albert Cuyp_zwart witHenk kwam voorbij en ene Jaap die zich zelf Jacques noemde, een Joegoslaaf die zeewolf van de Albert Cuyp voor ons bereidde en een Engelsman die ons alles over High Tea en scones wist te vertellen tot dat mijn moeder even een time-out nam en gezellig met vriendinnen dingen ging ondernemen. Even lucht in huis, letterlijk en figuurlijk want al die verschillende gebruiken en after shaves waren soms best zwaar te verduren

Mijn vader ontmoette in die tijd ook mijn stiefmoeder Anna. Inmiddels zijn zij alweer heel wat jaren met elkaar getrouwd. Anna had al drie kinderen uit een vorig huwelijk en opeens had ik er dus een stiefmoeder, twee stiefbroers en een stiefzusje bij.

Van stief naar bonus

Inmiddels noem ik Anna en mijn stiefzusje mijn bonus moeder en bonus zusje, dat voelt goed en fijn. Ook aan mijn bonusmoeder heb ik moeten wennen. Een vrouw met nieuwe gebruiken en een andere manier van denken en praten. Ruimdenkend dat gelukkig wel. En wat ik ook zo mooi vond in die tijd was dat zij mij van die mooie boeken aanreikte van Dr. Wayne Dyer. Boeken die met persoonlijke ontwikkeling te maken hadden. Hoezo gaf zij mij die?

Hoe te verbinden in een relatie?

In die tijd was ik als vrouw van net 22 jaar door de jaren heen al aardig verward geraakt over het aangaan van relaties. Als jong meisje van 12 jaar had ik namelijk gezien dat als er in relaties ruzies plaatsvinden je beter kunt vluchten in plaats van het met elkaar uitpraten en verder gaan.

Het boek belandde dan ook eerst een paar jaar onder mijn bed alvorens ik het ging lezen. Ik was namelijk te druk bezet met mijn studie en met alles op te lossen voor iedereen om mij heen.

Als het kind de plek van de ouder inneemt

In de boeken die ik las, ontdekte ik dat kinderen van gescheiden ouders uit loyaliteit en liefde vaak het gat dichten in het gezin. Letterlijk pakken ze de rol op van de vertrekkende ouder (parentificatie) of gaan tussen de beide ouders in staan (triangulatie). Ik zelf heb jaren de rol van partner voor mijn moeder ingevuld. Geheel onbewust natuurlijk, ik deed dit omdat het zo goed voelde en tevens was het zo vanzelfsprekend. Ik ging voor haar zorgen.

Van te veel verantwoordelijkheden tot burnout

Als je dit vele jaren doet kan dit zelfs tot burnout klachten leiden of tot het lastig in verbinding gaan met je toekomstige partner. Het kan zelfs zo zijn dat je altijd gewend bent alle verantwoordelijkheden te dragen en je letterlijk instort. Zie je ook wel eens van die mensen in je directe omgeving of in op je werk die alles naar zich toe trekken en alles willen oplossen voor iedereen? Nou die dus…

Zo was ik ook.

Wat is jouw plek?

Het was de start om te kijken wat mijn plek als kind eigenlijk zou moeten zijn in een gezin na een scheiding of de plek die je krijgt in een nieuw stief of uiteindelijk bonus gezin.

Herken jij dit ook? Ken jij je plek? En hoe ga jij om met die nieuwe plek en hoe maak jij je zichtbaar in deze nieuwe rollen?

Heppee_ banner_aanmelden app

 

About Jose van Daal

Life Coach | #blogger |ContentWriter |Business Developer | Event Organiser | Organisatie & Familie opstellingen | I can make you visible! |Eigenaar Zichtbaar Ondernemen Mijn motto: als jij voor jezelf zichtbaar kunt maken wie je bent dan kun jij vanuit je hart je dromen en doelen verwezenlijken, zowel privé als zakelijk.

Leave a Reply