‘Mam, ik wil niet naar papa, ik wil bij jou blijven’ of ‘pap, ik wil niet naar mama, ik wil bij jou blijven’.


Dit is voor vele gescheiden ouders herkenbaar. Als ouder kun je dit op verschillende manieren opvatten en horen. Hoe vat jij deze woorden op van je kind?

Yes! Ik ben goed genoeg

Het kan namelijk jouw gevoel van “goed genoeg zijn” strelen. Misschien heb je dat net nodig nadat je door je ex gekwetst bent tijdens de scheiding of komen deze woorden bij jou binnen als een aangename afkeuring van de andere ouder?

Het is dus vrij makkelijk om de woorden van je kind voor jezelf zo te vertalen dat deze jouw behoefte (door je pijn of onzekerheid) kunnen vullen.

Geen reactie

Van schrik of ongemakkelijkheid kun je ook de woorden weg poetsen door iets te zeggen als: ‘Je gaat gewoon, afspraak is afspraak’ of ‘……’ oftewel je reageert niet, alsof je het niet gehoord hebt.

Voor kinderen is het pijnlijk als je als ouder over de boodschap heen te praat of niet te reageert. Onbewust leer jij je kind hiermee dat hun gevoel en emotie er niet toe doet en niet belangrijk genoeg is om aandacht voor te hebben.

Beeld je in: Je bent bij goede vrienden of familie en zegt iets waar je aandacht voor zou willen. Probeer eens te voelen hoe het voor jou zou zijn als niemand echt op jouw verhaal zou reageren. Een reactie waarmee de ander zegt ‘joh, stel je niet aan, het is wat het is’ of gewoonweg géén reactie geeft. Voel je hem?

Betekenis achter de woorden:

Het is voor ons als volwassenen soms al moeilijk om de juiste woorden te geven aan een onbestemd gevoel. Zo kunnen kinderen soms simpele dingen zeggen waar een onbestemd gevoel achter schuil gaat. Zo kunnen de eerder genoemde woorden van je kind bijvoorbeeld betekenen ‘Ik vind het steeds zo lastig om te wisselen van huis, energie, spullen, bed, regels en ik zou het liefst bij jullie allebei tegelijk willen zijn.’

Verbinding met je kind

Geef je kind erkenning op de boodschap die achter de woorden zit. Het kan helpend zijn je zinnen te beginnen met
‘Ik kan me voorstellen dat…… ‘ of ‘ik begrijp dat het voor jou ….. ‘. Door je zinnen hiermee te beginnen word je verplicht je in je kind in te leven.
Voorbeeld:
‘Ik kan me voorstellen dat je het lastig vindt om te wisselen’ en/of ‘we hebben het fijn gehad he, ik kan me voorstellen dat je het dan lastig vindt om te wisselen, klopt dat?’
Door op deze manier te reageren bescherm jij je kind tegen het gevoel ‘of-papa-of-mama’ maar sluit je geheel aan op de last van echtscheiding voor je kind.

Neem de tijd om je kind te helpen met loslaten (dit is namelijk een proces waarin je als ouder je kind kunt begeleiden en helpen). Zo kun je samen de spulletjes pakken zoals de knuffelbeer, schoolspullen of iets om mee te nemen waar je kind mee bezig was bij jou thuis.

Let erop dat je dit doet vanuit je krachtige zelfverzekerde positie als ouder. Sta rechtop en laat je kind voelen dat het jou veilig kan volgen tijdens die wissel van zijn thuis. Dan kun je ervoor zorgen dat je kind respectvol, met duidelijkheid en vertrouwen een prettige start bij de andere ouder kan hebben.
Dan heb je alle reden om trots op jezelf te zijn!

Wil je hulp bij dit proces of doorpraten over dit onderwerp? Stuur een email naar laura@watwel.nl
“Je mag mijn werk delen of gebruiken zolang je mijn naam erbij vermeld” © Wat Wel | Laura Breg

About Laura Breg

Wat Wel biedt gezinnen coaching, behandeling & opvoedhulp aan huis zonder tussenkomst van overheidsinstellingen. Hierdoor is bescherming van privacy gevoelige gegevens mogelijk en de jeugd en gezinshulp anoniem en particulier. Laura is moeder van twee zoons van 7 en 10 jaar en pleegmoeder van een pleegzoon van 16 jaar. Vanuit co-ouderschap zijn haar twee zoontjes bij haar en hun vader.

Leave a Reply