Eva Fabius-kindbehartiger-heppee-app


“Hier schrik ik toch van”, hoorde ik laatst een advocaat zeggen.

Even verder luisteren, waar gaat dit over?

“Het beeld over onze beroepsgroep is zo negatief, en daar schrik ik van”, vervolgde ze.

We zitten bij een debat dat gaat over complexe echtscheidingen of conflictscheiding zoals het ook wel genoemd wordt. In ieder geval het type scheiding dat we liever geen vechtscheiding meer noemen. En dat is terecht, want soms kwetst het ouders die gewoon naar hun kind hebben geluisterd.

Eénzijdig partijdig

Gedurende het debat worden er in de zaal stellingen geponeerd. De zaal mag er op reageren. Uit de antwoorden blijkt dat ‘men’ niet altijd veel fiducie heeft in de rol die een advocaat heeft tijdens een scheidingszaak.
Het lastige is echter dat een advocaat vanuit de aard van zijn advocatentaak juist éénzijdig partijdig moet optreden voor een cliënt. Daar ligt zelfs de kracht van de advocaat, die staat de cliënt immers met raad en daad terzijde, met het beste resultaat voor de cliënt voor ogen.
In een conflictscheiding is de keerzijde dat de advocaat voor de vader óf voor de moeder (partijdig) optreedt. De advocaat van de andere ouder idem dito. In de rechtspraktijk van conflictscheidingen lijkt dit soms niet altijd gewaardeerd.

Voer je de strijd niet juist op? Is de wens van het kind wel in het pleidooi meegenomen? Is de wens van het kind eigenlijk wel helder? Heb je eigenlijk wel met het kind gesproken? Vaak niet.

Maar zo werkt wel ons rechtssysteem…

Als advocaat van de moeder voer je op wat moeder ‘denkt’ dat in het belang van haar kind(eren) is, zoals ook de advocaat van de vader dit zal doen. Hier komen we weer bij die essentie van de taak van de advocaat: eenzijdige partijdigheid. De advocaat doet daarmee nog steeds correct zijn of haar werk. Vanwege gedragsrechtelijke beperkingen mag de advocaat niet zo maar met het kind spreken. Deze handelwijze voelt misschien niet altijd in het belang van het kind, maar zo werkt wel ons rechtssysteem.

In andere gesprekken, eveneens met advocaten en ook met de gescheiden ouders zelf, realiseerde ik mij dat ook sommige van die ouders in de rechtbank tegen datzelfde onbegrip aanlopen. Rechters willen de vechtende ouders vaak op hun gedrag aanspreken en de strijd die zij ten koste van hun kind(eren) voeren afkeuren.

Intussen zijn deze ouders er vaak tot in hun kern van overtuigd dat wat hun kind hun vertelt onverkort waar is. De ene ouder meent vervolgens dat hij of zij de taak heeft om daar dan ook voor op te komen en in dat belang te handelen.

Dit levert strijd op: twee haaks op elkaar staande zienswijzen van twee overtuigd zijnde ouders. Kun je ouders dit ook echt kwalijk nemen? Je leven staat op z’n kop, je kinderen vertellen je wat zij van de scheiding vinden en als volwassene voel je je verantwoordelijk om hen tegemoet te komen. Zij hebben immers niet om deze situatie gevraagd.

Ik vond het de moeite waard om ook eens een lans te breken voor ouders die mogelijk kampen met dat onbegrip en zich gestigmatiseerd en gediskwalificeerd voelen als ‘strijdende ouder’, terwijl zij alleen maar naar hun kind hebben geluisterd.

Etterend conflict

Dit begrip van mijn kant betekent overigens niet dat ik de impact van de strijd ontken: die moet hoe dan ook stoppen. In zo een gefrustreerde afwikkeling van een scheiding kan de rechter een zaak aanhouden, totdat de wens van het kind voor hem of haar helder is. Mogelijk gebeurt dit met de opdracht tot een raadsonderzoek, met alle tijd en – maatschappelijke – kosten van dien. En in die tijd ettert het conflict maar door en dat is in niemands belang.

‘Loyaliteit’ vs ‘realiteit’

Mijn pleidooi in dit blog is dat vele ouders ongetwijfeld menen te handelen in het belang van hun kind, zonder zich misschien voldoende te realiseren dat de onvermijdelijke ‘loyaliteit’ soms iets anders zegt dan de ‘realiteit’. Geef je kind daarom al in een zo vroeg mogelijk stadium een eígen stem in de scheidingssituatie van zijn of haar ouders, dit komt zuiver handelen in een o-zo-moeilijke scheidingssituatie ten goede. Dit kan op velerlei manieren, zoals: via een Bijzondere Curator, een brief aan de kinderrechter, een Kindbehartiger.

Kindbehartigen

De kwaliteit van de Kindbehartiger wordt geborgd via de Stichting Kwaliteit Kindbehartiger (www.kindbehartiger.nl). Bent u advocaat en wilt u meer weten op welke manier een Kindbehartiger werkt en ook uw praktijk werk uit handen kan nemen? Kijk op de site voor de werkwijze, het profiel en een lijst van geregistreerde Kindbehartigers.

About Eva Fabius

moeder van twee dochters || Kindbehartiger voor kinderen - en hun ouders - in een echtscheidingssituatie || vertrouwensperoon in de jeugdhulp met kennis van zowel rechtsposities als klachtondersteuning || toegewijd, constructief, positief || vertrouwenspersoon bij het AKJ || Ik help je graag verder!